ജോണീവാക്കർ

ഈ കഥ നടന്നത് ദുബൈയിലാണ്. നായക കഥാപാത്രം “റാവു“ എന്ന് എല്ലാവരും വിളിക്കുന്ന റാണാ കാർത്തികേയൻ. പേര് കേട്ട് തെലുങ്കനാണെന്നൊന്നും ധരിക്കേണ്ട – ഒന്നാംതരം മലയാളി – വർക്കു – (വർക്കലക്കാരൻ) – എന്റെ നാട്ടുകാരൻ. പുള്ളിക്കാരൻ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ദുബൈയിലാണ് – അവിടെ ഒരു ഈജിപ്ത്കാരന്റെ ബേക്കറിയിൽ ഡ്രൈവർ-കം-സെയിൽ‌സ്‌മാൻ ആയിട്ട്. അവൻ അറബാബിന്റെ (സ്പോൺസർ) കണ്ണിലുണ്ണിയാണ്. കാരണം അവൻ വന്നതിനു ശേഷമാണ് ആ ബേക്കറി നഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് കരകയറിയതും പച്ചപിടിച്ചതും. റാവുവിന്റെ നാക്ക് സരസ്വതി വിളയാടുന്ന നാക്കാണെന്ന് പറയാം. ആരെയും വാചകമടിച്ച് വീഴ്ത്താനുള്ള കഴിവ് അവനുണ്ട്. ആളുകളെ സോപ്പിടാനും അങ്ങനെ ബിസ്സിനസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും അവനെ കഴിഞ്ഞേ ആരുമുള്ളു. അതൊക്കെ കൊണ്ട് അവൻ പറയുന്നതെന്തും കമ്പനി കേൾക്കും. അവൻ എന്ത് കുഴപ്പം കാണിച്ചാലും അവർ കണ്ണടയ്ക്കും.

കമ്പനിയുടെ വാൻ അവന്റെ കൈയ്യിലുണ്ടാകും എപ്പോഴും. ബേക്കറി സാധനങ്ങൾ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നതിനിടയ്ക്ക് ഇവന്റെ ചെറിയ സൈഡ് ബിസ്സിനസ്സുകൾ കൂടെ ഉണ്ട്. ദുബൈ ഹമരിയ പച്ചക്കറി മാർക്കറ്റിൽ നിന്ന് അവൻ പച്ചക്കറി മേടിക്കും. അത് വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് നന്നായി തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി ചിലതിൽ സ്വൽ‌പ്പം എണ്ണയൊക്കെ തടവി പ്ലാസ്റ്റിക്ക് ട്രേയിൽ ക്ലിങ്ങ് ഫിലിം ഉപയോഗിച്ച് പാക്ക് ചെയ്ത് അതിൽ വിലയുടെ സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിച്ച് അവൻ ബേക്കറി സാധനം വിൽക്കാൻ സ്ഥിരം പോകുന്ന കടകളിൽ കൊണ്ട് കൊടുക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു രൂപയുടെ തക്കാളിക്ക് 4 രൂപ അവൻ വിലയിടും. അവന് അതിൽ 2 രൂപ ലാഭം കിട്ടും. അവന്റെ കസ്റ്റമേഴ്സ് കൂടുതലും യൂ‍റോപ്യൻസാണ്. അവർക്ക് നല്ല പാക്കിംഗ് ഒക്കെ കണ്ടാൽ മതി. ഇതിനു പുറമേ ടെലിഫോൺ കാർഡ് കച്ചവടം, ഫ്ലാറ്റുകളിൽ മീൻ മേടിച്ചോണ്ട് കൊടുക്കൽ, ഹുണ്ടിക്ക് പണം അയക്കുന്നതിന്റെ ഏജൻസി – അങ്ങനെ പല തരികിട പരിപാടികളുമായി റാവു നല്ല കാശുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ബേക്കറിയിൽ നിന്നു കിട്ടുന്ന ശമ്പളം അവൻ കൃത്യമായി നാട്ടിലയക്കും. തരികിടകളിൽ കൂടെ കിട്ടുന്ന പൈസ കൊണ്ട് അവൻ പരോപകാരം, അടിച്ചുപൊളി, വെള്ളമടി എന്നിവ നടത്തിയിരുന്നു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരുന്നേലും എല്ലാവർക്കും ഒരു ഉപകാരിയായിരുന്നു അവൻ. ഒരുപാടുപേരെ അവൻ വിസയെടുത്ത് നാട്ടിൽ നിന്ന് ഇവിടെ വരുത്തി പണിക്കു കയറ്റി
രക്ഷപ്പെടുത്തി. 50 ദിറഹംസ് അവന്റെ സ്വന്തം പോക്കറ്റിലാക്കീട്ടേ റാവു കമ്പനിക്ക് 100 ദിറഹംസ് കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കു. കമ്പനിക്ക് അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല.

അങ്ങനെയിരിക്കേ, അവന്റെ ഏതോ ഒരു സുഹൃത്ത് മൂലം കുറച്ചൂടെ പണമുണ്ടാക്കാനുള്ള പുതിയൊരു മേഖല അവനു തുറന്നുകിട്ടി. അവന്റെ കമ്പനി വാനിൽ ജോലിക്കാരെ ലേബർ ക്യാമ്പുകളിൽ നിന്ന് പണി സൈറ്റിലെത്തിക്കാനും പണി കഴിയുമ്പം തിരിച്ചവരെ ലേബർ ക്യാമ്പുകളിലെത്തിക്കാനും.

24 മണിക്കൂറും സൈറ്റിൽ പണി നടക്കുന്നുണ്ട്. അവൻ അടിക്കുന്ന ട്രിപ്പിന്റെ കണക്കിന് അവന് അവർ കാശു കൊടുക്കും. ബേക്കറി ഓട്ടവും തരികിട ബിസ്സിനസ്സുകളുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവൻ ഇതിനും സമയം കണ്ടെത്തി അങ്ങനെ പൊക്കോണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നാൾ…

അന്ന് ഒരു വ്യാഴാഴ്ച്ചയായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം എല്ലാമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് “ജോണീവാക്കർ റെഡ് ലേബൽ“ 3 ലാർജ്ജും വിട്ട് ഫിറ്റായി കിടന്നുറങ്ങാനുള്ള തയാറെടുപ്പിലായിരുന്നു റാവു. അപ്പഴാണ് മൊബൈലിൽ വിളി വന്നത്. ജോലി സൈറ്റിൽ എന്തോ അത്യാവശ്യം! 2-3 പണിക്കാരെ അത്യാവശ്യമായി സൈറ്റിൽ എത്തിക്കണം. മറ്റ് യാതൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ല. റാവു ഫിറ്റാണ്, വണ്ടിയോടിക്കാൻ വയ്യ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. ഡബിൾ പൈസ തരാമെന്ന് അവർ ഓഫർ ചെയ്തു. അതിൽ റാവു വീണു. റാവു പകുതി ബോധത്തിൽ വണ്ടിയുമെടുത്തോണ്ട് ലേബർ ക്യാ‍മ്പിൽ പോയി. നല്ല ട്രാഫിക്ക് ഉണ്ട്.

പോകുന്ന വഴിക്ക് ഒരു “സ്റ്റോപ്പ്” ഉള്ള കട്ടിങ്ങിലെത്താറായി. വണ്ടികൾ നിരനിരയായി ഇഴഞ്ഞു പോകുന്നു. കട്ടിംഗിന്റെ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ റാവു ബ്രേക്കിൽ ചവിട്ടി. പക്ഷേ, ചവിട്ട് കൊണ്ടത് ആക്സിലേറ്ററിലാണ്. മുന്നിൽ പൊയ്ക്കോണ്ടിരുന്ന വെള്ള ബെൻസ് കാറിന്റെ പുറകിലെ ബമ്പറിൽ റാവുവിന്റെ വാൻ ചെന്നിടിച്ചു.

റാവുവിനു ദേഷ്യം വന്നു.ഉള്ളിലുള്ള ജോണീവാക്കർ ഉണർന്നു. റാവു ജോണീവാക്കറായി മാറി! നാശം പിടിച്ചതിന് ഇടിക്കാൻ കണ്ട സമയം!

സ്റ്റീയറിംഗിൽ ഒരു ഇടിയൊക്കെ ഇടിച്ച് ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നപ്പോൾ മുന്നിലെ വെള്ള ബെൻസ് കാറിൽ നിന്ന് കണ്ണാടി വച്ച, “കന്തൂറ”യിട്ട (ളോഹ പോലെ അറബികൾ ധരിക്കുന്ന നീളൻ വെള്ള അറബിക്കുപ്പായം) ഒരു കൊച്ചു മനുഷ്യൻ ഇറങ്ങിവന്ന് ബെൻസിന്റെ പുറകിൽ നോക്കി.

എന്നിട്ട് റാ‍വുവിന്റെ വണ്ടിക്കരികിലേക്ക് വന്നു് റാവുവിനെ നോക്കി.

ജോണീവാക്കറിന് (റാവു) ആ നോട്ടം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തിയിട്ട് “എന്താടാ നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നത്” എന്ന രീതിയിൽ കണ്ണും മുഖവും കൊണ്ട് “ങ്ഹും?” എന്ന് ചോദിച്ചു.

“ഇന്ത ശക്രാൻ?” അറബി ചോദിച്ചു (“നീ ഫിറ്റാണോ“ എന്നർത്ഥം)

ജോണീവാക്കറിനത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. “ശൂ?” ജോണീവാക്കർ ചോദിച്ചു (“എന്താ?”)

ശൂ എന്ന ശൂവിലൂടെ കള്ളിന്റെ മണം അറബിയുടെ മുഖത്തടിച്ചു.“ജീബ് ലൈസൻ, പത്താക്ക, മുൾക്കി” അറബി പറഞ്ഞു ( ലൈസൻസ്, ലേബർ വകുപ്പ് തരുന്ന ഐ.ഡീ കാർഡ്, വണ്ടിയുടെ രെജിസ്റ്റ്രേഷൻ എന്നിവ തരൂ).

ജോണീവാക്കർ അങ്ങ് ചെറുതായതുപോലെ തോന്നി. ഇവനാരെടാ എന്റെ പത്താക്കയും ലൈസൻസും മുൾക്കിയുമൊക്കെ ചോദിക്കാൻ? അതു കൊള്ളാമല്ലോ! അങ്ങനെയങ്ങ് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ?“മീൻ അന്ത?” ജോണീവാക്കർ (റാവു) ആ അറബിയോട് ചോദിച്ചു. (“നീ ആരാ?“)

“ഖല്ലി ജീബ് ഇന്ത പത്താക്ക അവ്വൽ” (“നീ ആദ്യം നിന്റെ പത്താക്ക കാണിക്ക്) ജോണീവാ‍ക്കർ തിരിച്ചടിച്ചു.

ആ കൊച്ചു മനുഷ്യൻ ചിരിച്ചു. പതുക്കെ കന്തൂറയുടെ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ട് അയാളുടെ ഐ.ഡി എടുത്ത് പോക്കറ്റിൽ നിന്നും കൈ പുറത്തേക്ക് എടുത്തു കഴിയുന്നതിന് മുൻപ് പെട്ടന്ന് 2-3 പോലീസ് കാറുകൾ മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ലൈറ്റും ജഗതിയുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ “നിലവിളി ശബ്ദവും“ഒക്കെയായിട്ട് പെട്ടന്ന് അവിടെ വന്ന് “കീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ” എന്ന ശബ്ദത്തോടെ സഡൻ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി. അതിൽ നിന്ന്(ഏ.ക്കേ 47 പോലെയുള്ള തോക്കും കൊണ്ട്) 4-5 തോക്കുധാരികൾ ചാടിയിറങ്ങി ഈ കൊച്ചു മനുഷ്യനെ സല്യൂട്ട് ചെയ്യുന്നു.

ആ നിമിഷം റാവുവിന്റെ കള്ളിറങ്ങി!

ജോണീവാക്കർ റാവുവായി മാറി.ഇവനേതോ വല്യവൻ ആണെന്ന് റാവുവിന് മനസ്സിലായി. ഇനി രക്ഷയില്ല.
റാവു വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി ആ കൊച്ചു മനുഷ്യന്റെ കാലിൽ വീണു.

“ആനാ ഗൽത്താൻ ..sorry.. sorry..” (എന്റെ തെറ്റ്,…) റാവു കരയാൻ തുടങ്ങി.

ആ കൊച്ചുമനുഷ്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റാവുവിനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽ‌പ്പിച്ചിട്ട് ഹിന്ദിയിൽ ചോദിച്ചു, “തും പിയാ?”(നീ കുടിച്ചോ?)

“പാർട്ടീ ധാ, 2 ഡബ്ബാ ബിയർ പിയാ‍“ (പാർട്ടിയായിരുന്നു 2 ക്യാൻ ബിയർ കുടിച്ചു)

തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് “ങ്ഹൂം…” എന്ന് നീട്ടി മൂളിയിട്ട് അയാൾ അയാളുടെ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന പോലീസുകാരോട് റാവുവിനെ ആശുപത്രിയിൽ

കൊണ്ടുപോയി ആൽക്കഹോൾ അനലിസിസ് ടെസ്റ്റ് നടത്താൻ പറഞ്ഞു. അനുവദനീയമായ ലിമിറ്റിലാണെങ്കിൽ കേസെടുക്കണ്ട എന്നും ലിമിറ്റ് വിട്ടെങ്കിൽ കേസ് ചാർജ്ജ് ചെയ്യാനും പറഞ്ഞിട്ടു പുള്ളിക്കാരൻ സ്വന്തം ബെൻസിൽ കയറി പോയി.

റാവുവിനെ പോലീസുകാർ വണ്ടിയിൽ കയറ്റി. കൂടെയിരുന്ന പോലീസുകാരനോട് റാവു ചോദിച്ചു ആരാ ആ പുള്ളിയെന്ന്.പോലീസുകാരൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു “ നിനക്ക് ആളെ മനസ്സിലായില്ലേ?, അതാണ് ജനറൽ ദാഹി തമീം ഖൽഫാൻ”

റാവു ഞെട്ടി! ദൈവമേ, ദുബായ് പോലീസിന്റെ കമാണ്ടർ ഇൻ ചീഫിനോടാണല്ലോ ഞാൻ പത്താക്ക ചോദിച്ചത്!

അടിക്കുറിപ്പ്: യു.ഏ.ഈയിൽ വളരെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനാണ് ജനറൽ ദാഹി തമീം ഖൽഫാൻ. ദുബൈ പോലീസിന്റെ ചീഫ്, ദുബൈ കിരീടാവകാശിയും യു.എ.ഈ പ്രതിരോധമന്ത്രിയുമായ ഷെയ്ഖ് മുഹമ്മദിന്റെ വലം കൈ, ദുബൈ പോലീസിന്റെ ആധുനികവത്കരണത്തിന്റെ ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നയാൾ,ദുബായ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് കൌൺസിൽ അംഗം, ദുബായ് E-TQM കോളേജിന്റെ ചാൻസിലർ, കവി (അദ്ദേഹമെഴുതിയ കവിതകൾ മലയാളത്തിലേക്ക് തർജ്ജുമ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്), സർവോപരി മനുഷ്യസ്നേഹിയായ, ജാടകളില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ.

കഥയുടെ ബാക്കി: റാവുവിനെ പരിശോധിച്ചു. അനുവദനീയമായ ലിമിറ്റിൽ കൂടുതൽ കള്ളടിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് പോലീസ് കേസ്സ് എടുത്തു. ഒരു മാസം ജയിൽ ശിക്ഷ വിധിച്ചു. ലൈസൻസ് 3 മാസത്തേക്ക് മരവിപ്പിച്ചു. ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് റാവു പുറത്തിറങ്ങി വീണ്ടും ആ ബേക്കറിയിൽ തന്നെ ജോലിക്ക് കയറി. ദുബൈ ആയതുകൊണ്ട് അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടു. മറ്റ് ഏത് എമിരേറ്റ് ആയിരുന്നേലും നാട്ടിൽ കയറ്റി വിട്ടേനേ! കാണിച്ചത് പോക്കിരിത്തരമല്ലേ? വെള്ളമടിച്ചിട്ട് വണ്ടിയോടിക്കുക എന്നത് ലൈസൻസിന് ആജീവനാന്ത ബാൻ കിട്ടാവുന്ന കുറ്റമാണ് മറ്റ് എമിരേറ്റുകളിൽ.